قسمت اول بمباران هوایی بروجرد

بمباران هوایی شهرستان بروجرد

 

یکی از صحنه‌های دردناک و در عین حال نمونه بارز نقض حقوق بشر از سوی رژیم بعثی عراق ، حمله‌های مکرر به مناطق مسکونی ایران است که «جنگ شهر‌ها» نامیده شده است . پس از ناکامی نظامی ،‌ سیاسی و روانی در جبهه‌های جنگ ،‌ سردمداران این رژیم با هدف کسب امتیازات و تحمیل شرایط خود به کشاندن جنگ به شهر‌ها و مناطق مسکونی مبادرت ورزیدند .

حمایت از غیرنظامیان در حملات مسلحانه ،‌ تفکیک اهداف نظامی از غیرنظامی و تلاش برای محدود ساختن صدمات ناشی از جنگ در مناطق غیرنظامی ، اساس و مبنای تدوین مقررات و قوانین مربوط به حقوق جنگ است ؛ اما دولت عراق به هیچ یک از هنجارهای بین‌المللی تن درنمی‌داد ،‌ حملات خود به شهر‌ها و مردم بی‌دفاع را افزایش داد . سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی نه تنها به محکوم کردن این نقض آشکار قوانین مبادرت نمی‌ورزیدند ،‌ بلکه با حمایت‌های پنهان و آشکار خود از رژیم بعث ،‌ زمینه را برای گسترش عملیات‌های غیرانسانی باز می‌گذاشتند .

عراق از این کار دو هدف را دنبال می‌کرد ؛ یکی هدف کوتاه‌‌مدت که جلوگیری از اجرای عملیات سرنوشت‌ساز بود ،‌ دیگری هدف بلندمدت که انهدام منابع ارزی و درآمد کشور و همچنین به ستوه آوردن مردم و برانگیختن مخالفت آنان با جنگ و در نتیجه ، تسلیم جمهوری اسلامی و پذیرش آتش‌بس به نحوی که مطلوب رژیم عراق باشد ، بود .
افزایش حمله هوایی عراق و دسترسی به نقاطی که قبل از این در توان عراق نبود ،‌ علاوه بر این که به دلیل واگذاری تجهیزات و هواپیماهای پیشرفته‌ای بود که شوروی و فرانسه در اختیار عراق گذاشته بودند ، مرهون همکاری کارشناسان آمریکایی بود .
ایران تا بهمن ماه 1362 از حمله به شهرهای عراق خودداری می‌کرد و جواب حملات ارتش عراق به شهرها را در جبهه‌ها می‌داد . ایران در چند نوبت اعلام کرد حمله به شهرها و روستا و مردم بی‌دفاع خلاف قوانین اسلامی و بین‌المللی است . ولی فرماندهان ارتش عراق کم ترین توجهی به هشدار‌های ایران که تمرکز جنگ در جبهه‌ها بود ،‌ نکردند و این باور را داشتند که ایران توانایی جنگ شهرها را ندارد .

شهرستان بروجرد در هشت سال دفاع مقدس توسط رژیم بعث عراق 51 بار مورد حملات موشکی و هوایی قرار گرفت که در مجموع 1922 نفر شهید ، مجروح و زخمی شدند که در کل 63/2 درصد حملات هوایی توسط هواپیما ، 4/9 درصد توسط موشک ، 31/9 درصد توسط توپخانه انجام می‌شد . بر اساس حقوق بین‌الملل ، اقدامات غیرانسانی رژیم بعثی عراق در آن سال‌ها می‌بایستی بی‌درنگ در سال 1359 توسط شورای امنیت سازمان ملل پیگیری و صدام به‌عنوان نقض‌کننده صلح بین‌الملل تنبیه می‌شد ، اما حتی پس از صدور قطعنامه 598 و اعلام خاویرپرز دکوئیار، دبیرکل وقت سازمان ملل مبنی بر متجاوز بودن دولت عراق ،‌ پرونده این تجاوز عملاً تا سقوط صدام و دستگیری و محاکمه و اعدام وی مسکوت ماند .

دسته بندی چند رسانه ای: 
دسته بندی فیلم: